Сайёҳати куҳӣ дар Тоҷикистон яке аз самтҳои ҷолиби сайёҳӣ ба шумор меравад, зеро кишвар бо куҳҳои баланд ва манзараҳои табии зебояш машҳури оламиён гардидааст. Тоҷикистон дорои чандин қуллаҳои баландтарини Осиёи Марказӣ мебошад, ки таваҷҷӯҳи  куҳнавардонро аз тамоми мамлакатҳои ҷаҳон ҷалб мекунад.

Дар ҳудуди кишвар қаторкуҳои машҳур аз қабили Помир, Ҳисор ва Зарафшон ҷойгир шудаанд, ки барои сайёҳати куҳӣ ва куҳнавардӣ имкониятҳои фаровон фароҳам меоранд. Куҳнавардӣ дар мамлакат на танҳо як намуди варзиш ё сайёҳат, балки воситаи шиносоӣ бо табиати нодири кишвар мебошад.  Бояд гуфт, ки яке аз кўҳҳои номдор ва қуллаи баландтарин дар Осиёи Миёна — ин қуллаи Исмоили Сомонӣ ба ҳисоб рафта, соли 2014 маҷаллаи «Forbes» онро ба руйхати 14 макони ғайриоддии собиқ кишварҳои шуравӣ, инчунин маҷаллаи «Топ – 100» кўҳҳои Помирро ба рўйхати мавзеъҳои ҷолиб дохил намуд.

Баландии қуллаи Исмоили Сомонӣ 7495 метрро ташкил медиҳад, ки 1440 метр аз қуллаи Эверест пасттар аст. Ҳамчунин дар ин маҷалла гуфта мешавад, ки аз се кӯҳи баландиашон аз 7 ҳазор метр зиёдтар дар собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ сетоаш дар қаламрави Тоҷикистон воқеъ мебошад.

Дар айни замон куҳнавардӣ ҳамчун намуди алоҳидаи варзиш эътироф шуда, ҳар сол ҳаводорони зиёде пайдо мекунад. Сайёҳии куҳӣ ва куҳнавардӣ як қадами муҳим барои барқарор намудани тарзи ҳаёти солим гардидааст. Инак ин намуди сайёҳӣ дар баробари варзиши касбии соҳа бо маром рушд карда ба яке аз машғулиятҳои дустдоштаи миллионҳо нафар мардуми сайёра дониста мешавад.

А. Ҳасанов